Pages

8 Mayıs 2015 Cuma

..neden?

"Neden ağlıyorsun?"

Bazı durumlarda bu soru o kadar anlamsız ki tarifi mümkün değil..

Ağlayanın yanında olmak mı önemli, yoksa ağlama nedeni mi? 

Belki de biliyorsun nedenleri.. Ama bilmezden gelmek her zaman daha iyi tabii.. 

Bugün aksam üzeri bir erkek, bir kıza sordu bu soruyu.. İlgisizce.. soğuk.. baştan savma.. 

Aslında neden pek de umrunda değildi gencin, ağlama eyleminin de umrunda olmayışı gibi.. 

Kız cevap vermedi, daha da fazla ağlamaya başladı..

Doğru ya; Kalpler birbirini duymadıktan sonra cevap vermek neye yarar? 

***

Saçlarımın bir çift ele ve ağlamak için sıcacık bir kucağa ihtiyacı var şuan..

İstanbul seni sevmiyorum.

28 Nisan 2015 Salı

.........ya sonra?



Ne olacağı belli aslında..
Gerçeğin.. olması gerekenin.. bizi bekleyen sonucun farkındayız.. 

Sadece bekliyoruz.. 

Kimileri neyi beklediğini bilmeden bekler ya.. 

Ben neyi beklediğimi biliyorum..
Beklemenin en güzel yanı da bu aslında.. 

Bekliyorum.. 

Sadece biraz zaman.. 

Sonrasını düşününce; kalbim kıpır kıpır.. 

Sonrasını düşünmeden geçen zamanlara gelsin bu şarkı da..

26 Nisan 2015 Pazar

.Geçen..Zaman...



İstanbul'da lale zamanı geldi de geçiyor bile..

Gecen günlere, aylara, haftasonlarına, üzülmeyi bırakalı çok oldu.. 

"Fazla vaktin yok.."

21 Nisan 2015 Salı

.t.a.r.i.f.s.i.z.

Göz göre göre.. Her gün.. Her geçen saniye.. Güzellikleri kaçırmak..

Bazen insan kendine böyle yapıyor.. Çeşitli bahanelerle içinde olduğumuz zamanın güzelliklerini kaçırıyor.. 
 
Aslında kaçırdıklarının farkında.. Elden gelen olmayınca, gözünü kapayıp bitmesini bekleme çabasında.. 

***

İnceldiği yerden koparırmış eskiler. Hala inceldiği yerden kopuyor birçok şey.. Değişen yok aslında.. 

Hikayeler farklı, konular farklı, kahramanlar farklı belki ama.. Sonuç hep aynı.. 

***

Belki bir yıldız daha kaydı bugun, bir can daha eksildi dünyamızdan.. 

Her gecen gün sevdiklerimiz bizle vedalaşıp cennete giderken; tek tesellimiz ölmeden önce kalplerimizin barışık, ellerimizin sıkı sıkı kenetli oluşu bence.. 

Iste bu yüzdendir ki; kalbimin barışık, gönlümün razı oldugunu görmek isterim sürekli.. 

***

Çok özledim.. Tarifi yok..



8 Nisan 2015 Çarşamba

10

10 yıl önce açılmıştı bu blog..
Sanırım aylardan Ocak..
Kendimi başka bir blogda "Leyla" olarak okuduğum gün..

Güzel günlerdi..

"O" çok hastaydı..
Ama yine de güzeldi günler..
Anlayamamıştım aramızdan ayrılmak üzere olduğunu..

Son konuşmalarımız, son dakikalarımızmış aslında..
Kendimize ders çıkarmamız gereken, her saniyesinin kıymetini bilmemiz gereken anlardanmış o geçirdiğimiz saatler..

Şimdi sesini hatırlamayı o kadar çok istiyorum ki..

Rüyalarımdasın..
Özledim..
Tarifsiz..

Böyle başladı bu blog hikayesi..
Güzel günlerde..
Keyifle..
Sonrasında ise..
Büyük bir ayrılık acısıyla..

Ölümün gerçekliğiyle..

27 Mart 2014 Perşembe

Kim-i-leri

Kimileri ağzıyla konuşur,
Kimileri de kalbiyle..

Hic görmeseydim dediğim yerler, hic yemeseydim dediğim yemekler, hic tanımasaydım dediğim insanlar..

Hiclerle dolup taşan uzuuuuunnnca bir listem var.. 

Bizim icin belirlenmiş yollar var hayatta.. Dışına çıkmanın can yaktığı yollar..

9 Ocak 2014 Perşembe

Bazı..bazı..

Bazen..
Bazı insanlar nasıl bu kadar kötü olabiliyor anlayamıyorum. 

Bilmeden bu kadar kötülük yapılamaz diyorum önce, 
Sonra bilerek yapıyorsa ihtimalini düşünüp, 
susuyorum, 
kilitleniyorum..

***

"Bir erkek 25 yaşına kadar ailenin kıymetini anlayamadiysa, 25'ten sonra hic anlayamaz.." dedi yine başka bir erkek.. 

Insanlar birbirine karşı ne kadar önyargılı ve acımasız.. 

Ya da ben fazla Polyanna modundayim..